„Inny świat” Gustawa Herlinga-Grudzińskiego łączy w sobie cechy charakterystyczne dla literatury faktu i literatury pięknej. Fabuła utworu oparta została na wspomnieniach autora i relacji z autentycznych wydarzeń. Jednocześnie poszczególne rozdziały przybierają formę mikronowel, co wpływa na specyficzną kompozycję dzieła.

Układ kompozycji narzuca biografia autora – narratora. W chronologicznej kolejności przedstawione zostały wydarzenia z życia Grudzińskiego od chwili osadzenia go w więzieniu w Witebsku, poprzez życie i pracę w obozie, zmianę sytuacji po wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej, głodówkę, zwolnienie i podróż przez Rosję, w celu przyłączenia do armii polskiej. Klamrę kompozycyjną stanowi epilog, w którym autor opowiada o spotkaniu w Rzymie ze współwięźniem z Witebska, nawiązując do wydarzeń z pierwszego rozdziału. Każdy rozdział ukazuje pewien fragment życia w Jercewie, lecz zostaje to podporządkowane nadrzędnemu celowi – wydobyciu z pojedynczych zdarzeń wiedzy o człowieku. Każdy rozdział składa się najczęściej z kilku mikronowel, które poprzez wyraziste portrety przybliżają współtowarzyszy narratora. Grudziński w dużej mierze skupia się na ukazaniu psychiki i biografii bohaterów, ich zachowania w ekstremalnych warunkach, próby ocalenia resztek człowieczeństwa lub skrajne upodlenie. Jego bohaterowie szukają w tak nieludzkim świecie ludzkich uczuć: miłości, nadziei, godności i przyjaźni.

Z formą wspomnień wiąże się specyficzna narracja. Narrator „Innego świata” wykorzystuje pierwszoosobową, pamiętnikarką narrację, opowiadając o tym, co widział bądź zasłyszał od innych. Jednocześnie jest bohaterem, który stara się maksymalnie wyciszyć własne emocje, by zachować obiektywizm i skupić się na przedstawieniu faktów. Ukazanie prawdy o świecie obozów pracy wymagało jednak, by i jego uczucia doszły do głosu. Wynika z tego dwoistość stylu, który łączy w sobie precyzję i zwięzłość z rozbudowanymi metaforami. Ta technika pozwala narratorowi rejestrować wszystkie zjawiska zmysłowe, emocjonalne i własne przemyślenia. Poprzez język, który łączy w sobie cechy stylu „wysokiego” i „niskiego” Grudziński zdołał połączyć dwa plany: fizjologii i duchowości.

Kompozycja „Innego świata” została w pełni podporządkowana przekonaniu autora, że dla człowieka, niezależnie od sytuacji, w jakiej się znalazł, ważne są takie wartości, jak wolność, godność i wrażliwość na ludzką krzywdę, którym należy dochować wierności za wszelką cenę. Losy bohaterów umożliwiają mu analizę psychologiczną zachowań ludzi w nieludzkich warunkach, a jednocześnie poprzez ich opis Grudziński zdołał wyrazić własne przekonania o sensie egzystencji człowieka.

10 zdań, które pomogą Ci zatrzymać chłopaka przy sobie!                               
trajkotki.pl                                                    
                                                                                                   



  Dowiedz się więcej
1  Łagrowa rzeczywistość w „Innym świecie” Gustawa Herlinga-Grudzińskiego
2  Człowiek wobec świata w „Innym świecie” Gustawa Herlinga-Grudzińskiego
3  Inny świat - cytaty



Komentarze
artykuł / utwór: Artyzm Innego świata


  • Kompozycja „Innego świata” została w pełni podporządkowana przekonaniu autora, że dla człowieka, niezależnie od sytuacji, w jakiej się znalazł, ważne są takie wartości, jak wolność, godność i wrażliwość na ludzką krzywdę,??????? Nie zgodz sie z taka teoria autor od samego poczatku pokazuje ze nie liczą sie normy społeczne lecz człowiek w pewnych sytuacjach zapomina o normalnym postepawaniu lecz pokazuje ze są wyjatki
    a (a)



Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


Imię:
E-mail:
Tytuł:
Komentarz:
 





Tagi: